Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2012

Σιδεράδες ή "Γύφτοι"

Αυτοί που ξεκίνησαν πρώτοι να κάνουν αυτή τη δουλειά στα χωριά μας ήταν γύφτοι.

Οι επόμενοι μπορεί να μην ήταν όλοι, αλλά εφόσον ήταν την ημέρα μαύροι από την μουτζούρα το όνομα τους έμεινε. Σμίλευαν το σίδερο σαν τους Γλύπτες και του έδιναν τη μορφή που ήθελαν. Το φυσερό, το σφυρί και το αμόνι ήταν τα βασικά και απαραίτητα εργαλεία ενός σιδερά. Το φυσερό ήταν από δέρμα, ένα ή δυο ασκιά ανάλογα, το οποίο μάζευε αέρα και τραβώντας την χειρολαβή από πάνω τον έβγαζε, θέριευε τη φωτιά σε πολύ υψηλή θερμοκρασία κι εκεί μέσα πύρωνε το σίδερο, δηλαδή το μαλάκωνε, κάνοντας πιο εύκολη την επεξεργασία του. Επίμονη εργασία ήταν το τρύπημα του σίδερου. Με την πόντα σημάδευαν το σημείο που ήθελαν να τρυπήσουν και με το δράπανο, χειροκίνητα και για πολλές ώρες άνοιγαν την τρύπα στο σίδερο. Για να βοηθηθεί το ματικάπι (τριβέλι) που κατέληγε ο μηχανισμός του δράπανου έβαζαν συνεχώς λάδι. Έφτιαχναν σκαλιστήρια, δικούλια, τσαπιά, υνιά, τσεκούρια, αλέτρια, πέταλα και ότι άλλο χρειαζόταν ο γεωργός, ο υλοτόμος και όλοι οι χωριάτες. Κάποιοι σιδεράδες ήταν και οι Καλιγωτές, αλλά όχι όλοι. Τέλος τη Μεγάλη Πέμπτη όλοι οι σιδεράδες γυρίζουν το αμόνι ανάποδα, γιατί πάνω σε αυτό έφτιαξαν τα καρφιά που σταύρωσαν τον Χριστό.


ΚΑΜΙΝΙ 


ΑΜΟΝΙ



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου